Retratos/Eimaiges

Calendairo

 Ago   Setembro 2010   Out

DSTQQSS
   1  2  3  4
  5  6  7  8  91011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
Julianna Walker Willis Technology

Cuntaige

Membros : 2
Conteúdo : 366
Favoritos web : 109
Visualizações de conteúdos : 155126

Reloijo

Lisboua

LA FOGUEIRA DE LA PAÇ

Atenção, abrirá numa nova janela. PDFVersão para impressãoEnviar por E-mail

Actualizado em (Sábado, 30 Janeiro 2010 09:06) Escrito por Faustino Antão Sábado, 30 Janeiro 2010 00:00

 Tuoros, rachos i cepos

 

 

 Pula mie bida afuora muitas bezes m’alhembrei de la fogueira daquel anho.

 

 Si, porque hai tanta cousa zarrimada i birada alrobés neste mundo que la nuossa lhembráncia bira-se pa las cousas buonas datrás. Sobretodo quando andrento de nós l ánimo ancrudece de friu i scuridon. Ende chegamos a pedir que la fogueira benga arreganhada i cula fuorça de la calor i lhuç a bencir todo esso.

 Aqueilha que se fizo aquel anho a la Capielha, fui culs cepos arrincados ne l Barejon i de l zbrabar de l touçal de las Suortes Nuobas. Naide la çfrençaba de la de ls anhos atrasados, la mocidade nun se querie quedar atrás ne ls porparos i tamanho.

 La mocidade era ounida i baliente.

 L mesmo yá nun se puodie dezir de ls rapazes de la scuola, zounidos i malos cumo ls de las ceitas.  

 Todo quedou muito mais anfernizado ne l redadeiro die de la fin de las classes.  

 Las demandas de ls rapazes de Belharino i de Maçaneira se yá andában mais malas que la burra de Libório, muito mais azedas quedórun nesse die, a poner fé ne ls palabrones botados por dambas las partes. La rebelion a lapada tubo lhugar ne l cruzeiro adonde s’apártan ls caminos.

 Fui un anfierno.

 Las paredes altas de la cortina serbírun de porteçon. S’assi nun fusse alguien quedarie de cabeça rachada pus la chubia de piedras fui muita.

 Muitos de nós ancerramos la lhuita cula pormessa que todo quedaba por resolber i esso solo acuntecerie apuis las férias de l Natal. Inda nun fui desta beç que alguien habie lhebantado la bandeira de la bitória. Outras demandas benirien, era solo ua queston de tiempo.

 La nuite de la Cunselada chegou i cun eilha la baliente fogueira, tan baliente que bien loinje deilha l sou relhuzir eiluminaba i ancadilaba ls uolhos ne l speilho de las poçancas pulas rues. An buolta deilha cada beç s’arrimaba mais giente. Ls rapazes asparcie-se-me que nun faltaba nanhun.

 L claron de la fogueira amostraba a todo l mundo cumbersando i rindo, antre ls rapazes de Belharino i de Maçaneira nanhun amentou nas demandas i lhuitas, era ua nuite de armonie, paç i amizade.

 La calor de la fogueira cumo un milagro staba sustituindo la friaige de la nuite i sanando la frida ne ls coraçones daquilhes rapazes que hai poucos dies habien jurado nun squecer i a la lhuita tornar.

 Éran lhuitas de tira teimas, i quantas las bezes sien saber porquei.

 La nuite de Cunselada passou, la scuola ampeçou i nesse anho nun mais hoube lhapadas acuontra naide.

 Cumo série buono que las fogueiras que todos ls anhos s’acénden tubissen eilhas la fuorça d’atamar ls zantendimientos que por todo al mundo reçúman.

 Aqueilha asparciu-se-me que tubo essa birtude.

S’assi nun fusse nun habie quedado na mie lhembráncia pa to la mie bida.

 

.......................................................................................................................................

 

-Fai l tou comentairo, dá la tue oupenion que chegará al outor.

-Ambia testos, retratos, cuontas, lhonas que las botamos eiqui ne l site

Bonda acalcar neste link http://nialdelaboubielha.org/index.php?option=com_contact&view=contact&id=1&Itemid=60