Retratos/Eimaiges

Calendairo

 Ago   Setembro 2010   Out

DSTQQSS
   1  2  3  4
  5  6  7  8  91011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
Julianna Walker Willis Technology

Cuntaige

Membros : 2
Conteúdo : 366
Favoritos web : 109
Visualizações de conteúdos : 155115

Reloijo

Lisboua

Poemas de tie Adelaide

Atenção, abrirá numa nova janela. PDFVersão para impressãoEnviar por E-mail

Actualizado em (Terça, 30 Novembro 1999 00:00) Escrito por Adelaide Monteiro Segunda, 21 Dezembro 2009 00:00

 

 

I-Hai uns anhos 

 

 

Hai uns anhos no Natal 
Era l Nino Jasus solico 
Que an beç de l Pai Natal 
Ponie cousas no çapatico 
 


Ls ninos deixában ls çapatos 
De nuite anriba ls chupones 
Apuis el deixaba figos 
I a las bezes teçtones 


 
Apuis la missa de l Galho 
Iba-los lhougo a poner  
Nas casas de to ls ninos 
Que fazien pul merecer 


 
Na manhana de Natal  
Lhougo a la purmanhanica 
Lhebantában-se mui cedo 
A saber de la prendica 


 
L nino Jasus cansaba-se  
Porque era pequerrico 
Agora ben l Pai Natal 
Anriba de sou carrico

 

 

II-La lhebrica na nebada 

 

La niebe bieno 
I bieno a muntones 
Ls coneilhos quedórun 
Chenos de cunfusones 


 
Quedórun ls coneilhos 
I las lhiebres tamien 
Quedában ancandiladas 
Sien saber l que fazien 


 
La lhebrica pequeinha 
Fui-se eilha solica 
Perdiu-se de la mai 
I nun bei nadica 


 
La lhuç de la niebe 
Stá a ancandilá-la 
Yá boziou i todo 
E nun l baliu de nada 


 
A querer fugir 
Sbarrou nun talabanco 
Como ye qu´hei-de ir 
Se stá todo tan branco 


 
Yá zasperada 
Tornou a boziar 
Ah maizica amada 
Beni-me a achar 


 
Anté que pal chano 
Mirou assustada 
I alhá na niebe 
Biu ua pisagada 


 
Era de sue mai 
Debrebe la coinciu 
Corriu i seguiu-la 
I si la çcubriu 


 
Mas assí i todo 
Eilha iba assustada 
I la mai de percurar 
Yá staba mui cansada 


 
Cansada i anraibada 
Cun la sue lhebrica 
Que sien l dezir nada 
L fugiu solica 


 
La mai quedou feliç 
Mas percurou-l assí: 
Porquei fugiste 
De l pie de mi? 


 
Nun bés que nun puodes 
Tu sola scapar 
Agora stás de castigo 
I bás-te a deitar 


 
La lhebrica deitou-se 
Fizo l que la mai mandou 
I quedou mui triste 
Porque nun brincou 


 
Las amigas stában 
Todas a jogar 
A oubi-las dezie 
Nun me torno a scapar

 

 

 

 

-Fai l tou comentairo, dá la tue oupenion que chegará al outor.

-Ambia testos, retratos, cuontas, lhonas que las botamos eiqui ne l site

 

Bonda acalcar neste link http://nialdelaboubielha.org/index.php?option=com_contact&view=contact&id=1&Itemid=60