Retratos/Eimaiges

Calendairo

 Ago   Setembro 2010   Out

DSTQQSS
   1  2  3  4
  5  6  7  8  91011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
Julianna Walker Willis Technology

Cuntaige

Membros : 2
Conteúdo : 366
Favoritos web : 109
Visualizações de conteúdos : 155134

Reloijo

Lisboua

-Poesie de Carlos Teiga

Atenção, abrirá numa nova janela. PDFVersão para impressãoEnviar por E-mail

Actualizado em (Terça, 15 Dezembro 2009 11:52) Escrito por Carlos Teiga Terça, 15 Dezembro 2009 00:00

 

 


Porsor Carlos Teiga

 

 

 Teçtamiento

 

 

Deixei l jardim, l anseio i l suonho

La selombra de tou rugaço redondo;

I deixei todo nun saluç abaldonado:

L cuorpo, l bailo i l anielho de noibado;

 

 

Deixei l' alegrie de l géstio namorado

An óndias de lhobos zenhados an tou rosto;

I deixei ne la boca la doçura de l mosto

I la rúbia ternura cun que miro i passo;

 

 

Deixei, ne l anielho, l sinal pur mi grabado:

Ne l oiro de l amor l beiso más amado;

I pus-lo ne l azul de un baso d’alhabasto

Antre dálias floridas i un adius perfumado;

 

 

Só nun deixei que nun puodie, pur forçado:

Esta chamada de la palabra que me duole

La grima i la cangoxa caídas a miu lhado

I la muorte que drume nas puntas dun lhençol.

 

 

 

 Teçtamiento 2

 

 

 

Deixei la mie lhembráncia

Ne la calor de tou regaço

Cumo chama que nun cansa

A alhumbrar l sou passado;

 

 

Deixei la mie alegrie

I l géstio namorado

An óndias de lhobos

Zenhadas an tous lábios;

 

 

I deixei an teu rostro

La doçura dun crabo

I la florida ternura

Cun que miro i passo;

 

I deixei an tou anielho,

La seinha pur mi grabado:

Ne l ouro de l amor

L beiso más amado;

 

 

I pus-lo ne l azul

De un baso d'alhabasto

Antre dálias floridas

I un adius perfumado;

 

I deixei l anseio i l suonho

I este anielho de noibado

Cumo recuordo l pongo

Para siempre a tou lhado;

 

 

Solo quedou la suidade

Que nun la deixei, pur forçado;

I esta música que me duole

De un canto ambersado;

 

 

An palavras de cangoxa

De un lhuito mal-fadado;

I esta muorte que s'anrolha

Nas puntas de miu pecado.

 

 

 

 Outor: Carlos Eurico Almeida Teiga (Nova Lisboa, Angola, 1935), licenciado em Filologia Românica pela Faculdade de Letras da Universidade de Lisboa. Foi professor do Ensino Técnico, Preparatório e Secundário desde 1958 a 1996.

 

 

 

-Las redadeiras obras publicadas de l porsor Carlos Teiga

 

 

Ber mais poesie: http://carlos_teiga.blogs.sapo.pt/4693.html

 

......................................................................................................................................

 

-Fai l tou comentairo, dá la tue oupenion que chegará al outor.

-Ambia testos, retratos, cuontas, lhonas que las botamos eiqui ne l site

 

Bonda acalcar neste link http://nialdelaboubielha.org/index.php?option=com_contact&view=contact&id=1&Itemid=60