Retratos/Eimaiges

Calendairo

 Jan   Fevereiro 2010   Mar

DSTQQSS
   1  2  3  4  5  6
  7  8  910111213
14151617181920
21222324252627
28 
Julianna Walker Willis Technology

Cuntaige

Membros : 2
Conteúdo : 414
Favoritos web : 94
Visualizações de conteúdos : 171137

Reloijo

Lisboua

ls tiempos son outros

Atenção, abrirá numa nova janela. PDFVersão para impressãoEnviar por E-mail

Actualizado em (Sábado, 21 Novembro 2009 16:04) Escrito por Antonho Carrasqueiras Quarta, 18 Novembro 2009 00:00

 

 Baca de raça mirandesa (fui purmeiro prémio ne l anho 2005)

 

 Ls tiempos son outros

 

  Oulá miu amigo

 

 

 Stou a dar-te estas amboras, deiqui de la tierra de ls boubielhos.

 Yá staba tardando an screbir, mas cuido que me bas a perdonar pula demora, çque las nuobas que te benga a dar, anrije la nuossa buona amisade será siempre tiempo.

Hoije ye Deimingo, die de çcanso, die Sagrado, fui l que dixo l cura  a las sues almicas quando botou la prática na missa de la purmanhana, pul miu lhado quede el assossegado que nun l bou a fazer-le essa çfeita, puis yá nun fago nada ne ls demais.

 Mas tamien miu amigo, you nun sei s’alguien algua beç lhebou a la risca la cumbersa de l cura.

 Mira tu, que dantes siempre als Deimingos la rue de Belharino quedaba chena de buiadas, que porqui s’afazien al camino a cara als lhameiros de Baixa Martino, Clérigos, Balhe de la Rata, Spadanhas i outro termo adonde iban a quedar l die todo até l çponer de l sol i la nuite las chamaba de buolta a sues loijas, porque neste tiempo ls dies yá  son pequeinhos.Tocadas puls buieiros i buieiras de bara na mano, silbo na boca, tocando las bitelicas para que nun s’apartassen de sues mais.

 Acauso ne ls Deimingos só s’oubie porqui l tocar de la campanas?

 Nó, i tu sabes-lo tambien cumo you.

 Al toque de las trindades tamien s’ajuntaba l sonido de la squilas çpinduradas de l cachaço de las bacas mais pimponas i la chocalhada de ls ganados. La cria nun tenie culpa que l criador tubisse amanhado la sumana por forma a las personas lhebar un die na mandrionice.

 Ne ls Deimingos botar la cria, las béstias ou ls ganados staba arriba de l sagrado.

 Agora yá nun ye bien assi, las cousas demudórun muito.

 Pula rue de Bilharino yá nun pássan las buiadas de l tiu Adriano, de tiu Poulino de tiu Fuciano, de la Quinta de la Senhor’Ana, de tiu Antonh’Agusto de l tiu Dalfin.

 Agora miu amigo, la rua yá nun apesta a buostas nun ye mejadeiro a cielo abierto, al oulor de las sterqueiras i loijas por mundar yá nun s’ajunta al oulor de la chicha rijada, nien de las berças de la bianda.

 Esta rue stá lhimpa i chena de altemobles, de nuosso paiç i registrados de to l mundo, Fráncia, Spanha, Almanha, Bélgica….

 Aparécen-se a ganados a stiar a la puorta, sperando que ls sous duonhos s’aprónten para cua ou dues roncadas i de fugida s’ancaminar al café de la cidade.

  Nun acraditas?

 -Nun seias teimoso, ye berdade miu bun amigo

  Ls filhos, nietos i biçnietos de la tie Adília son tantos que you perdi la cunta, cada un ten sou. A la puorta de tiu Tibério ten ls del, ajúntan-se ls canadianos de l tiu Abel Formariç, de tiu Altino i tiu Daniel.  S’acauso cuntinar cuntando-los, pula rue abaixo ye todo assi.

 Mas esta guapa tierra cuntina a amostrar-me dous mundos, l de hai quarenta anhos datrás i l de hoije. Cun firmeza i postura, l’aldé quedou siempre serena an to las demudas, nun s’ambergonhou quando las sues rues stában cúzias, nin s’ambaideciu quando la ampimponórun cul ampedrado i alcatron.

 Cuntina a tener las Fuontes, Chafarizes, Cruzeiros, l’Eigreija Matriç, Capielhas ne l mesmo sítio, cumo ua mai fai an casa até tener ls filhos de buolta.

 I miu bun amigo porqui me quedo, spero amboras tue na buolta de l correio.

 

Un abraço

 Antonho Carrasqueiras

 

 

Zenízio, na era de 2009

 

 

 

Rua de Belharino (eili a pie de la Capielha de San Ceriaco)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Comentairos 

Leonardo Antão Este endereço de e-mail está protegido de spam bots, pelo que necessita do Javascript activado para o visualizar   Dixo:

 

Amigo Antonho Carrasqueiras,
Ls mius parabienes por tan buonas amboras que mos mandeste de la nuossa tierra de boubilehos.
Tenei cunfiança que “las nuobas que mos bengades a dar, nunca anrijeceran la nuossa buona amisade”.
Ls berdadeiros Boubielhos ténan cuncéncia de que las relaçones d’amizade son un oubjetibo de la maior amportança, i por esso, nun se póupan a sfuorços para s'ajunta toda la giente de to l mundo.
Este oubjectibo ye un eideal nobre de l nuosso Nial, de pormober la buona i salutar cumbíbéncia de to la quemunidade, de fortalecer, de engrandecer i de nun deixar que se muórran las tradiçones i questumes de la nuossa aldé de Zenízio”.
Este buosso testo ye un daqueilhes que me fizo abanar l coraçon “ Mira tu, que dantes siempre als Deimingos la rue de Belharino quedaba chena de buiadas, que porqui s’afazien al camino a cara als lhameiros de Baixa Martino, Clérigos, Balhe de la Rata, Spadanhas i outro termo adonde iban a quedar l die todo até l çponer de l sol i la nuite las chamaba de buolta a sues loijas, porque neste tiempo ls dies yá  son pequeinhos.Tocadas puls buieiros i buieiras de bara na mano, silbo na boca, tocando las bitelicas para que nun s’apartassen de sues mais”.
Fizo-me abanar l coraçon, porque tamien you, hai quarenta a cinquenta anhos atrás, fui un desses buieiros cun las bacas para bários lhameiros que mius falecidos pais tenien an Baixa Martino, nos Clérigos i nas Spadanhas, i passaba siempre ende pula guapa rue de Belharino.
Tamien you cuntatei neste berano, l que bós dezis,  “esta guapa tierra cuntina a amostrar-me dous mundos, l de hai quarenta anhos datrás i l de hoije. Cun firmeza i postura, l’aldé quedou siempre serena an to las demudas, nun s’ambergonhou quando las sues rues stában çúzias, nin s’ambaideciu quando la ampimponórun cul ampedrado i alcatron”.
La rue de Belharino, dá-mos ua liçon de bida a nós houmanos. Nun mos debemos ambaidecer quando la bida mos mete anriba un "canudo", uns euros ó uns dolares a mais, mas debemos si mantener “firmeza i postura, quedar siempre serenos an to las demudas” i, mui amportante i çfícele, mantenermos l grande balor de la houmildade.
Ua beç mais, amigo Antonho Carrasqueiras, ls mius parabienes este buosso guapo testo, que deixa a todos ls Zenizienses cun l’alma caliente i chenos de proua.
Un arrochado abraço de,
Leonardo

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 -Fai l tou comentairo, dá la tue oupenion que chegará al outor. -Ambia testos, retratos, cuontas, lhonas que las botamos eiqui ne l site Bonda acalcar neste link http://nialdelaboubielha.org/index.php?option=com_contact&view=contact&id=1&Itemid=60